Angstcultuur

Wat medewerkers bang maakt in hun werk

Angstcultuur

 

Veel werkgevers beweren oprecht dat er in hun organisatie sprake is van een cultuur die gekenmerkt wordt door open communicatie, maar hebben ze het daarmee ook bij het rechte eind?

Je beweert open te staan voor feedback en laat merken dat dit zowel positief als negatief mag zijn. Kom maar door, we kunnen het hebben. En toch komt het voor dat hier weinig van terechtkomt, dat medewerkers niet of nauwelijks gebruik maken van de mogelijkheden die zij hebben om te vertellen wat zij op hun lever hebben.

Het ligt voor de hand dat je je als werkgever op dat moment gelukkig prijst met de situatie, je lijkt het helemaal voor elkaar de hebben. Maar is die openheid echt aanwezig in alle lagen van de organisatie? Klopt het wel dat je nooit feedback krijgt en is iedereen echt voortdurend tevreden met de situatie zoals die is? Twijfel is terecht, want het zou een unicum zijn dat er bij jouw bedrijf niets aan de hand is, terwijl er overal altijd wel wat aan de hand. Zeker in deze tijden waarin de corona epidemie ons leven vooral bepaalt.

Een belangrijke reden om niet voor je mening uit te komen en die vooral voor jezelf te houden is angst. Angst? Voor wat dan? Ja prima vraag. Dat kan angst voor van alles zijn. Angst voor het verliezen van je baan is een heel belangrijke, maar er zijn er meer. Angst voor collega’s, angst buitengesloten te worden door gebrek aan transparantie, angst die voortvloeit uit een gevoel van onveiligheid. Om er zomaar een paar te noemen.

Medewerkers kunnen dus angsten ontwikkelen zonder dat jij je dat als werkgever bewust bent. Helaas red je het niet door telkens te roepen dat mensen niet bang hoeven te zijn en zich gewoon mogen uiten. Je kunt beter op zoek gaan naar de oorzaken die de angsten veroorzaken.

Hoe is het bedrijf georganiseerd en is er echt sprake van transparantie? Wordt iedereen voldoende geïnformeerd over de koers van het bedrijf en de stand van zaken met betrekking tot de pandemie? Of is het lastig om die informatie te delen en houd je zaken een beetje onder de pet?

Dit is een perfecte voedingsbodem voor een angstcultuur. Als de werkgever de duidelijkheid namelijk niet geeft, dan vult iedere medewerker de werkelijkheid voor zichzelf in.

Hoe kan je voorkomen dat een angstcultuur ontstaat binnen je bedrijf, hieronder een aantal checkvragen:

  • Voelen medewerkers zich veilig en vertrouwen zij de leiding van het bedrijf?
  • Wordt alle informatie die gedeeld kan worden, ook echt gedeeld? Of blijft er veel in de directiekamer hangen?
  • Hoe staat het met het verzuim? Is het hoog? Zo ja, kan je ook het verzuim verklaren? Of zitten daar veel vage klachten tussen?
  • Hoe zitten de leidinggevende in de wedstrijd? Staan die klaar voor de medewerkers en zijn zij ook voldoende geïnformeerd om hen goed op de hoogte te houden en eventuele angsten weg te nemen?
  • Zijn er signalen dat medewerkers gepest worden door hun leidinggevende?
  • Zijn er regelmatig veranderingen binnen de organisatie? En wat hebben die veranderingen voor consequenties voor de medewerkers?
  • Hoe zit de bedrijfscultuur in elkaar, kenmerkt deze zich door het belonen van goed presteren? Of is er meer sprake van het afrekenen op minder goed presteren?

Wanneer je met deze vragen aan de slag gaat en er realistisch antwoord opgeeft, dan kom je erachter of er inderdaad sprake is van een angstcultuur en wanneer dat het geval is, dan is het nog vroeg genoeg om in te grijpen en de organisatie zodanig te veranderen, zodat openheid en feedback geven op de organisatie de gewoonste zaak van de wereld worden. Het is geen geheim dat deze twee factoren belangrijke voorwaarden zijn voor succesvolle bedrijfsvoering.